RSS  

چه روزهايي بود، ‌روزهاي ياس و نا اميدي، حتي از رحمت خدا! و يكي از گناهان متعددي كه مرتكب شدم همين بود!

اين شعر را كه به جا مانده از همان روزهاست مي نويسم تا هيچ گاه فراموش نكنم كه...

من به ويرانه شدن پيش تو اصرار ندارم

چون كه ديگر دلي آماده ديدار ندارم

و زمان تنگ گرفته است به من آنقدر اينجا

كه براي نفسم فرصت تكرار ندارم

تو صدا مي شنوي، ‌ناله، سكوتي پر معني

حيف، ديري است سر و گوش خريدار ندارم